تفریحی ماه استار -عکس ,فال,اس ام اس,دانلود

با به کارگیری سی شیوه ساده از هنگام بارداری تا پایان دوسالگی افزون بر رشد جسمانی مناسب، زمینه های افزایش بهره هوشی کودکان را تقویت کنید. از آنجا که پایه ریزی و شکل گیری رشد جسمانی و ذهنی کودکان از بارداری تا دو سالگی است، به کارگیری این شیوه به طور هماهنگ به رشد همه جانبه و مناسب کودک کمک می کند.

 

● در هنگام بارداری:

۱ تیروئیدتان را آزمایش کنید زیرا کم کاری خفیف تیروئید در خانمهای باردار سبب کاهش معنی داری در هوش کودکان می شود.

۲ کولین مصرف کنید، این ماده مغذی در گوشت، تخم مرغ و حبوبات وجود

۳ ویتامین هایی را که پزشک در دوران بارداری برای شما تجویز می کند مصرف کنید

۴ با جنین خود حرف بزنید و او را صدا کنید

۵ از نوشیدن قهوه و خوردن دارو بدون تجویز پزشک اجتناب کنید

 

 

● در شش ماهه نخست پس از تولد به این نکات توجه داشته باشید:

۶ فرزندتان را با شیر مادر تغذیه کنید

۷ در صورت بروز افسردگی بعد از زایمان ، برای درمان آن اقدام کنید

۸ منابع غنی از آهن مانند گوشت، سبزیجات، تخم مرغ و میوه های تازه مصرف کنید

۹ در زمان شیردهی خوردن غذاهای حاوی ویتامین مانند مخمر، نان، غذاهای دریایی و تخم مرغ را فراموش نکنید

۱۰ برای کودکتان موسیقی به ویژه موسیقی سنتی و کلاسیک پخش کنید

۱۱ کودک را ماساژ دهید ، مطالعات نشان دادهاند که ماساژ روزانه کودکان رشد مغزی آنان را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد

 

 

● دوران شش ماهگی تا یک سالگی کودک:

۱۲ با کودکتان به طور مستقیم و چشم در چشم صحبت کنید

۱۳ معنای لغات را با اشاره ارتباط دهید ؛ به طور مثال هنگامی که نام چیزی را می برید به آن اشاره کنید یا کودک را در مقابل آن نگه دارید

۱۴ با هدیه های مخصوص کودکان، او را تشویق کنید

۱۵ اجازه آزادی حرکت به کودکان بدهید، بگذارید که آنها کنجکاوی غریزی شان را همواره به کار برند

۱۶ تشخیص و فرق گذاری بین اشیا را به کودکتان با پرسش و گفتن جواب درست بیاموزید

۱۷ کودکان از آموزش اجباری خوششان نمی آید، از آن بپرهیزید

۱۸ هنگامی که فرزندتان احساس خستگی کرد، آموزش را قطع کنید

 

 

● دوران یک تا دو سالگی کودک:

۱۹ کودکان را با غذاهای سرشار از آهن تغذیه کنید

۲۰ به کودکان میان وعده های سالم و مغذی بدهید و از دادن میان وعده های بی فایده مانند پفک و چیپس به کودک خودداری نمایید

۲۱ برای کودکتان کتاب بخوانید

۲۲ در حضور او مطالعه کنید

۲۳ برای او اسباب بازی های کمک آموزشی تهیه کنید

۲۴ با کودک خود بازی کنید. شرکت در بازی های دسته جمعی ، مهارت های هوش اجتماعی کودک را افزایش می دهد

۲۵ مطمئن شوید کودکتان خوب استراحت کرده است، خوابیدن دستکم ده ساعت در شبانه روز برای او لازم است

۲۶ هنگامی که با کودکتان صحبت می کنید صداهای اضافی مانند رادیو و تلویزیون را خاموش کنید و نور را در حد متوسط نگاه دارید

۲۷ درخواست های تکراری کودک را اجابت کنید. تکرار ارتباط نورون ها را در مغز تقویت می کند ؛ بنابراین اگر برای چندمین باز از شما می خواهد کتابی را برایش بخوانید ، بدون اصرار و پافشاری روی خواندن یک داستان دیگر ، آن را برای او بخوانید

۲۸ وقتی کودک نوپای شما به چیزی اشاره می کند و نامش را می پرسد در جوابش به او اطلاعات بیشتری بدهید. به طور مثال : آن یک توپ است، یک توپ آبی با خط های قرمز.

۲۹ در تربیت کودک انضباط همراه با محبت فراوان داشته باشید

۳۰ هرگز به کودکتان نگویید “تو چیزی نمی فهمی” زیرا اگر کودک آن را باور کند، حرف شما تحقق خواهد یافت

ادامه مطلب برچسب ها: 30 راه برای افزایش بهره هوشی کودکان, افزایش بهره هوشی کودکان, تقویت هوش کودک, تقویت هوش کودکان, كودكان و مادران, پایه ریزی و شکل گیری رشد جسمانی و ذهنی کودکان

تفاوت زیادی میان استفاده از روش های تشویقی و تنبیهی وجود دارد. در روش های تنبیهی از اعمال محدودیت هایی استفاده می شود که در صورت اجرای قوانین، اجتناب پذیر هستند. این کار شاید در کوتاه مدت موثر باشد ولی به ندرت در شرایط دشوار اثرات دائمی خواهد داشت.

 

در واقع این سیاست غالبا باعث می شود نوجوانان برای فرار از مجازات به دنبال راه های ابتکاری باشند (مثل دزدانه وارد خانه شدن و…)

هدف از روش های حمایتی حفظ امنیت نوجوانان و اطرافیان آنهاست. فرض کنید فرزندتان بدون اطلاع دادن به شما دیروقت به منزل برمی گردد. به دو واکنش زیر توجه کنید.

● روش تنبیهی

«تو احساس مسئولیت نمی کنی. اکنون باید چهار تعطیلی را درخانه بمانی تا درس خوبی بگیری».

● روش تشویقی

«به نظر می رسد هنوز آمادگی نداری که با دوستانت تا دیروقت بیرون باشی. وقتی عادت کردی به موقع به خانه برگردی، یا حداقل به من در مورد دلایل دیرآمدنت خبر بدهی، آن وقت می فهمم که آمادگی لازم را برای این کار به دست آورده ای. از این پس باید قبل از ساعت ۶ خانه باشی. اگر به موقع به خانه بیابی این زمان را نیم ساعت دیگر تمدید می کنیم.

ما به این دلیل استفاده از سیاست تشویقی را توصیه می کنیم: تحقیقات نشان می دهد کورتکس که بخش کنترل افکار، منطق، برنامه ریزی و تفکر است تا قبل از ۲۵سالگی به رشد نهایی نمی رسد و نوجوانان به شدت تحت تاثیر احساسات خود قرار دارند.

در واقع فعالیت کورتکس از منابع ناخوشایند جلوگیری می کند. برای روشن شدن موضوع، بخش کنترل احساسات و غریزه در مغز را به ترتیب مانند فرمان و پدال گاز یک اتومبیل را درنظر بگیرید. بخش جلویی کورتکس مثل پدال ترمز است. وقتی اتصالات به خوبی کار نمی کند نوجوان نمی تواند احساسات خود را کنترل کند. او اول عمل می کند و اگر خوش شانس باشد مدتی بعد در مورد اقدام خود می اندیشد!

یادتان باشد در میان رانندگان زیر ۲۵ سال آمار تصادفات بسیار بالاست. شاید بگویید که فرزندتان بیشتر اوقات مسئولیت پذیر و منطقی است. بدون تردید حق با شماست. کورتکس از ابتدای تولد آغاز به فعالیت می کند و معمولا زمانی که فرزندتان به دبیرستان می رود ارتباطات مناسبی وجود دارد ولی در صورت بروز تنش، این ارتباط لطمه می بیند و بدون ترمز، تصادف اجتناب ناپذیر است!

استفاده از سیاست تشویق مثل این است که پدال ترمز اتومبیل خودتان را در اختیار یک نوجوان بگذارید. شما با این کار در واقع این پیام را می دهید: «می دانم که ترمز اتومبیل تو هنوز قابل اعتماد نیست و بنابراین قصد ندارم تو را در سوز برف به بزرگراه بفرستم. بهتر است از رانندگی در جاده های ایمن تر شروع کنیم. من امنیت تو را تأمین خواهم کرد و تو می توانی از من کمک بگیری.»

وقتی معلوم شد نوجوان نمی تواند در برخی از شرایط اصل ایمنی را رعایت کند عاقلانه خواهدبود آزادی او را محدود کنیم و به حمایت از وی بپردازیم ولی یادتان باشد زندانی کردن او در اتاق نتیجه مثبتی نخواهد داشت.

او باید گام به گام پیشرفت کند و برای رسیدن به این هدف باید به تمرین بپردازد.

نوجوانان برای در امان ماندن از نتایج ناخوشایند رفتار خود به حمایت و راهنمایی بزرگ ترها نیاز دارند.

سیاست های رفتاری دقیقاً همان چیزی است که آنها احتیاج دارند. تا زمانی که نوجوانان نمی توانند احساسات خود را کنترل کنند به احساس امنیت، اطلاعات مفید و والدین منطقی و دلسوز نیازمندند.

ادامه مطلب برچسب ها: تشویق و تنبیه کودکان, تشویق یا تنبیه فرزند, تفاوت زیاد استفاده از روش های تشویقی و تنبیهی, تنبیه فرزندان, روش تشویق کودکان, كودكان و مادران, چرا فرزندان تنبیه میشوند

مسافرت با کودک، کار سخت و پر دردسری است، تصور بیماری های کودک و این که مدام مادر باید حواسش به کودک باشد و ممکن است نتواند از مسافرت لذت ببرد، باعث می شود بسیاری از مادران در چند سال اول زندگی کودک شان چندان به سفر فکر نکنند. اما خیلی از مادر ها، بیشتر از آن که نگران کودکی که به دنیا آمده است باشند، نگران جنینی هستند که در شکم دارند. سفر کردن برای مادر باردار کار پراسترسی است؛ آنقدر که خیلی از این مادران تصمیم می گیرند سفر کردن را تا چند سال به تاخیر بیندازند. اما می توان با رعایت بعضی نکات زیر در هنگام سفر از سلامت مادر و جنین مراقبت کرد.

 

به طور کلی می توان گفت مطمئن ترین زمان سفر برای یک خانم باردار در صورت نداشتن مشکل زمینه ای، سه ماهه دوم بارداری اش است. زمانی که جنین تقریبا شکل گرفته اما هنوز اندازه اش کوچک است و مشکلات سقط زودهنگام سه ماهه اول یا افزایش وزن و مشکلات دیگر سه ماهه آخر هم وجود ندارد. برای مسافرت بهتر است حتما با پزشک متخصص زنان مشورت کنید. اگر حاملگی پرخطر از جمله سابقه ناباروری، سقط های مکرر و مشکلاتی از این قبیل داشته اید، حتما مراقبت های پزشکی لازم را در نظر بگیرید و برای اقدامات احتمالی خود و اطرافیان تان را آماده کنید و اطلاعات لازم را از پزشک و همچنین مقصد سفرتان تهیه کنید.

● حاملگی های پرخطر

به خانم های دارای حاملگی پرخطر توصیه می شود از مسافرت اجتناب کنند. حاملگی پرخطر معمولا به دلیل مشکلات گردن رحم، خونریزی از واژن، حاملگی چندقلویی، دیابت حاملگی، فشار خون حاملگی، سابقه مشکلات جفت در بارداری فعلی یا بارداری های قبلی، سابقه سقط، سابقه حاملگی خارج رحمی و سابقه زایمان پیش از موعد به وجود می آید. اگر سن مادر بالای ۳۵ سال است یا این اولین بارداری اش است بهتر است در مدت بارداری از رفتن به سفر خودداری کند. هرکدام از مشکلات فوق ممکن است نیاز به مراجعه فوری به اورژانس و پزشک متخصص زنان مخصوص خود مادر را دارد. در صورتی که این اتفاقات در زمان سفر رخ بدهند ممکن است حتی جان مادر و جنین به خطر بیفتد.

● سفر به مناطق پرخطر

پیشگیری از بیماری های اپیدمیک یا اندمیک مناطق خاص، طبق دستورالعمل های سازمان جهانی بهداشت به همه افرادی که قصد مسافرت به آن مناطق را دارند، توصیه می شود؛ پیشگیری ها و ایمن سازی هایی مانند تزریق واکسن تیفوئید یا سرخک و اوریون یا خوردن قرص های مالاریا. در این حالت بهتر است خانم های باردار از سفر به این نقاط صرف نظر کنند چون تزریق واکسن های حاوی ویروس های زنده مانند آنچه نام برده شد به خانم های حامله توصیه نمی شود و ابتلا به بیماری مالاریا هم ممکن است باعث سقط یا به دنیا آوردن نوزاد مرده شود. در عین حال مصرف بعضی از داروهای ضد مالاریا هم برای جنین عوارضی را به دنبال خواهد داشت. در بین داروهای ضد مالاریا هم تنها می توان داروی کلروکین را با احتیاط به فرد باردار داد و داروهای دیگر در زمان بارداری ممنوعیت مصرف دارد.

● حاملگی و پرواز

▪ در بارداری قبل از مسافرت با هواپیما حتما باید با پزشک تان مشورت کنید. از او بپرسید که پرواز با هواپیما خطری را متوجه شما یا جنین تان می کند یا خیر و آیا شما شرایط سفر را دارید؟ به عنوان مثال به خانم دارای دیابت حاملگی یا جنین های چند قلو توصیه نمی شود با هواپیما سفر کنند. خانم هایی هم که سابقه آمبولی های وریدی یا مشکلات عروقی در پا دارند نباید با هواپیما سفر کنند.

▪ سفرهای هوایی می تواند باعث زایمان زودرس شودT این اتفاق به خصوص در ۶ هفته آخر حامگی احتمال بیشتری دارد.

▪ ممکن است پرواز با هواپیما در مادران باردار تنگی نفس و استرس ایجاد کند که این استرس کاملا به جنین منتقل می شود و می تواند باعث کمبود اکسیژن برای جنین هم بشود.

▪ بعضی از خطوط هوایی به هیچ وجه اجازه سفر به خانم های باردار را نمی دهند. بعضی از خطوط هوایی هم برای سفر از شما درخواست تایید پزشک تان را دارند. قبل از تهیه بلیت در این مورد تحقیق کنید.

▪ اگر تصمیم به مسافرت خارج از کشور را دارید، در نظر داشته باشید که بعضی از بیمه های خارجی که معمولا مسافران را تحت پوشش قرار می دهند، در مورد خانم های باردار محدودیت دارند.

▪ اگر بلیت درجه یک تهیه نمی کنید و قرار است مدت زیادی در پرواز باشید موقع تهیه بلیت یا دریافت کارت پرواز به خدمه پروازدر مورد وضعیت تان اطلاع دهید تا به شما صندلی ردیف اول یا صندلی کنار درهای خروج اضطراری را بدهند تا فضای دراز کردن پا را داشته باشید و به شکم تان کمتر فشار بیاید.

▪ صندلی کنار راهرو هم به شما اجاز می دهد برای رفتن به توالت (که ممکن است به طور مکرر پیش بیاید) مشکل کمتری داشته باشید.

● چه کارهایی را نباید در سفر انجام داد

خانم ها اغلب هنگام بارداری در انجام همه کار ها جانب احتیاط را دارند اما شاید نسبت به خطرات بعضی کار ها به خصوص در سفر آگاه نباشند.

شنا کردن در دریا به خصوص ایستادن در کنار ساحل و در برابر امواج ممکن است به خاطر ضربه ها و فشار آب باعث آسیب جنین شود. غواصی هم علاوه بر خطرات فوق مشکل تغییر فشار هوا و گازهای خونی را هم دارد که جنین را تحت فشار قرار می دهد.

سونای بخار و وان های حمام آب گرم از امکاناتی است که بسیاری از هتل ها در اختیار مسافران قرار می دهند اما متاسفانه خانم های باردار باید از این خدمات رایگان چشم پوشی کنند. استخرهای آب گرم مثل آنچه در شهرهایی مانند سرعین و اردبیل وجود دارد هم می تواند برای مادران باردار خطرناک باشد.

در ارتفاعات بالا تر از ۳ هزار متر به علت تغییر فشار هوا و کاهش اکسیژن هوا ممکن است هم مشکل تنگی نفس مادر تشدید شود و هم جنین در خون کم اکسیژن تحت فشار قرار بگیرد. خانم های باردار هم بیشتر در معرض بیماری ارتفاع هستند و به همین دلیل بهتر است از سفر به این مناطق خودداری کنند.

● در هنگام پرواز چه نکاتی را باید به خاطر داشت

▪ کمربند ایمنی را زیر شکم تان و روی ران تان ببندید

▪ به طور طبیعی تهویه ریوی خانم های باردار کمی با مشکل مواجه است چه برسد به تنفس در هوای کم فشار کابین هواپیما؛ به همین دلیل احتمال غلیظ شدن خون و ایجاد لخته در عروق پا ها وجود دارد. برای جلوگیری از این مشکل سعی کنید هنگام پرواز جوراب واریس بپوشید و حین پرواز هم هرازگاهی پاهای خود را صاف کنید و کمی ورزش دهید.

▪ در هواپیما به اندازه کافی آب بنوشید و پاهای خود را حرکت دهید. در مادران باردار غلظت خون کمی بالا تر است و این به همراه اضافه وزن بارداری و عدم تحرک در زمان پرواز می تواند باعث ترومبو آمبولی شود. به همین دلیل تا آنجا که می توانید مایعات مصرف کنید و نگران دستشویی رفتن نباشید؛ دهیدراسیون (از دست دادن مایع بدن) از خطراتی است که مادران باردار را به خصوص در زمان پرواز تهدید می کند. مصرف مایع از ایجاد لخته های خون در عروق عمقی پا هم جلوگیری می کند.

▪ سعی کنید زیاد در راهروهای هواپیما راه نروید؛ تکان های ناگهانی و اتفاقات غیرمنتظره می تواند باعث زمین افتادن شما شود. راه رفتن را با احتیاط و فقط در موارد ضروری انجام دهید.

▪ خیلی از خانم ها هنگام بارداری دچار کم خونی خفیفی هستند. اگر حین پرواز دچار تنگی نفس شدید یا چشمان تان سیاهی رفت از خدمه پرواز بخواهید برای تان ماسک اکسیژن تهیه کنند.

● جعبه دارو و کمک های اولیه

حتما با پزشک تان مشورت کنید که چه داروهایی و چه وسایل پزشکی را باید همراه داشته باشید. حواس تان باشد که این وسایل همیشه در دسترس تان باشد و آن را در انتهای چمدان لباس ها بسته بندی نکنید. حداقل داروها و وسایل لازم می توانند موارد زیر باشند:

▪ داروهایی برای مقابله با مشکلات رایج حاملگی مثل سوزش سردل، ریفلاکس، برفک دهان، یبوست و همورویید. به همین دلیل داروهایی مثل رانیتیدین و اومپرازول، پماد آنتی همورویید و داروهای ضد قارچ مانند نیستاتین را همراه داشته باشید.

▪ داروهای ضد اسهال و پودرهای خوراکی ضد اسهال را همراه داشته باشید.

▪ قرص ها و داروهای مولتی ویتامین

▪ گلوکومتر برای آزمایش قند خون در صورت احتمال ابتلا به دیابت حاملگی

ادامه مطلب برچسب ها: توصيه هاي پزشکي, حاملگی و پرواز, دانستنی های سفر, در دوران حاملگی چه کارهایی را نباید در سفر انجام داد, سفر به مناطق پرخطر در دوران بارداری, كودكان و مادران, نکاتی برای سفر در دوران بارداری