تفریحی ماه استار -عکس ,فال,اس ام اس,دانلود

style="text-align: justify" dir="rtl"> class="alignleft size-full wp-image-17080" src="http://db.mihanfa.com/wp-content/uploads/2012/04/news3002.jpg" alt="منظومه شمسی یک شبه پیر شد " width="308" height="243" />استفاده از رادیو ایزوتوپ ها برای تخمین عمر یک جسم ، روشی است که باستان شناسان و اختر شناسان به ترتیب برای تعیین قدمت اشیای باستانی و زمان تشکیل منظومه شمسی از آن استفاده می کنند . اختر شناسان تا کنون از واپاشی رادیواکتیو سوماریوم ۱۴۶ برای تخمین قدمت شهاب سنگ ها استفاده می کردند . این فلز درخشان و سخت در بسیاری از مواد معدنی موجود در پوسته زمین یافت می شود و اندازه گیری های پیشین ، نیمه عمر آن را ۱۰۳ میلیون سال ( ۵ میلیون سال بیشتر یا کمتر ) به دست آورده بود . این عدد بدان معنا است که اگر ۱۰۰ اتم ساماریوم ۱۴۶ داشته باشیم ، پس از ۱۰۳ میلیون سال ۵۰ اتم واپاشیده شده و فقط ۵۰ اتم باقی می ماند . ۱۰۳ میلیون سال بعد ، از آن ۵۰ اتم ۲۵ اتم واپاشیده شده و فقط ۲۵ اتم باقی می ماند . با اندازه گیری نسبت اتم ها ی واپاشیده شده و اتم های باقی مانده می توان عمر آن ماده را تخمین زد .

style="text-align: justify" dir="rtl">اما اندازه گیری های جدید دانشمندان نشان می دهد نیمه عمر ساماریوم ۱۴۶ فقط ۶۸ میلیون سال است که ۳۰ درصد کمتر از مقادیر تخمین زده شده در قبل است . با این حساب قدیمی ترین سنگ های یافت شده در زمین و ماه و همچنین شهاب سنگهای مریخی بین ۲۰ تا ۸۰ میلیون سال قبل تر  تشکیل شده اند .

style="text-align: justify" dir="rtl">اگر منظومه شمسی ۴/۵ میلیون ساله را مانند فردی ۶۰ ساله در نظر بگیریم ، این اتفاق مانند ان است که به تازگی بفهمیم او ۶۱ سال دارد ، هر چند که چنین کشفی از دید دانشمندان بدان معنا است که در تولد منظومه شمسی همه چیز خیلی سریع تر از آنچه انتظار می رود اتفاق افتاد .

ادامه مطلب برچسب ها: Solar system, رادیو ایزوتوپ, سن منظومه شمسی, سوماریوم, علمی آموزشی, منظومه شمسی, نیمه عمر, کهکشان راه شیری

زیست شناسان در آب های جزیره سیسیل ، گونه جدیدی از « مرجان سیاه » را کشف کردند که پس از نوازش با دست می درخشد .

« مرجان سیاه » که نام علمی اش Antipathes subpinnata  است ، تا کنون تنها در عمق ۷۰۰ متری اقیانوس آرام در سواحل کالیفرنیا دیده شده بودند . اما به تازگی محققان ایتالیایی دانشگاه پیزا ، ناپل و بلونیا با استفاده از کشتی نقشه برداری اقیانوس به نام « آسترآ » ( Astrea ) متعلق به موسسه عالی حفاظت و تحقیقات محیط زیست ، هنگام بررسی جمعیت مرجان های قرمز اعماق آب های مجمع الجزایر « اگادی » در سیسیل گونه بسیار نادری از « مرجان سیاه » با نام Savalia lucifica  را در عمق ۲۷۰ متری کشف کردند .

مرجان سیاه

« مرجان سیاه » آب های کالیفرنیا یک تفاوت مهم دارد و آن هم اینکه پس از تماس فیزیکی ( لمس یا نوازش ) می درخشد . به همین دلیل دانشمندان این مرجان را « مرجان سیاه قلابی » لقب داده اند .

گفتنی است مرجان های مختلفی در طبیعت وجود دارند که رایج ترین انها مرجان قرمز است . این مرجان در دریاهای تمام دنیا دیده می شوند . این مرجان نیز با وجود گستردگی و پراکنش فراوان بای ادامه حیات خود به شرایط ویزه ای نیاز دارد که مهم ترین آنها حداقل حرکت آب ، نورملایم و شوری ثابت است که باید بین ۲۸ تا ۴۰ درصد باشد .

ادامه مطلب برچسب ها: Antipathes subpinnata, Astrea, avalia lucifica, اقیانوس ارام, علمی آموزشی, مرجان سیاه, مرجان سیاه قلابی

آیا بزرگترین شکارچی دوران کهن تاریخ زمین را می شناسید ؟ این جانور که ظاهری عجیب و در عین حال بسیار ترسناک داشت ، « آنومالوکاریس » (Anomalocaris )  نام دارد .

« آنومالوکاریس » حدود ۵۰۰ میلیون سال پیش ( دوره کامبرین ) در دریای کارائیب زندگی می کرد و اولین شکارچی در زنجیره غذایی آن دوران بود . این جانور که از خویشاوندان دور بندپایان محسوب می شود ، چنگال های عجیبی در جلوی سر داشت . علاوه بر این ، دهانی گرد داشت که دندان هایش مثل تیغ تیز بود .

این ویژگی ها به دیرینه شناسان کمک کرد تا به اطلاعاتی درباره نحوه شکار « آنومالوکاریس » و موجوداتی که این شکارچی قدرتمند ار آنها تغذیه می کرند پی ببرند. دیرینه شناسان می دانستند که این جانور از کرم ها و تریلوبیت ها تغذیه می کرد ، اما انچه را نمی دانستند این بود که این جانور چگونه طعمه های خود را می دید و آنها را شکار می کرد . دانشمندان موزه استرالیای جنوبی و دانشگاه آدلاید در حالی که روی فسیل کشف شده در جزیره کانگورو ( ۱۱۲ کیلومتری جنوب غربی آدلاید ) تحقیق می کردند ، یک جفت چشم فسیل شده این جانور را با قدمت ۵۱۵ میلیون سال پیدا کردند .

دیرینه شناسان پس از بررسی این فسیل دریافتندکه « آنومالوکاریس » نیز همانند خرچنگ های امروزی چشم مرکب داشت . طول چشم مرکب این جانور در حدود ۷/۶ سانتی متر بود و ۱۶ هزار لنز داشت .

« جان آر. پترسون » دیرینه شناس دانشگاه نیوانگلند در آرمیدال استرالیا که سرپرستی این تحقیق را بر عهده داشت می گوید : « چنین لنزهایی به « آنومالوکاریس » امکان می داد دنیای ابی اطراف خود را به وضوح مشاهده کند و از آن برای شکار بهره بگیرد »

ادامه مطلب برچسب ها: Anomalocaris, آنومالوکاریس, استرالیا, جزیره کانگورو, دانشگاه آدلاید, دوره کامبرین, علمی آموزشی