تفریحی ماه استار -عکس ,فال,اس ام اس,دانلود

 در مطالعات مختلف این موضوع به اثبات رسیده که در ارزیابی کیفیت زندگی، سینوزیت در زندگی کودکان و خانواده‏ های آنان تاثیر بیشتری نسبت به آسم، روماتیسم مفصلی و سایر بیماری‏های مزمن دارد.

سینوس
سینوس‌ها حفره‌های خالی در ضخامت استخوان‌های سر و صورت هستند که با منافذ ظریفی به داخل بینی ارتباط پیدا می‌کنند. غشای مخاطی پوشاننده سینوس‌ها و بینی، روزانه بیش از نیم لیتر مایع ترشح می‌کند. این مایع موجب مرطوب شدن سطح مجاری تنفسی می‌شود و همچنین هوای تنفسی را از ذرات ریز و میکروب‌ها تصفیه می‌کند. متعادل کردن حرارت، تامین رطوبت هوای تنفسی، سبک کردن استخوان‌های جمجمه، جلوگیری از انتقال ضربه‌ها به عناصر داخل جمجمه، مشارکت در رشد صورت، تاثیر در کیفیت تشدید صدا و افزایش منطقه حساس بویایی از دیگر اعمالی است که به سینوس‌ها نسبت می‌دهند.

از آن جا که حتی در نوزاد تازه متولد شده تعدادی از سینوس‌ها شکل گرفته‌اند، سینوزیت از هر سنی ممکن است فرد را مبتلا کند. با تکامل رشد کودک، بتدریج هر ده سینوس تکامل می‌یابد که شامل پنج سینوس در سمت راست و پنج سینوس در سمت چپ است. در بعضی از کودکان ممکن است بعضی از سینوس‌ها اصلا تشکیل نشوند که بیشترین حالت آن تشکیل نشدن یک یا هر دو سینوس پیشانی است.

عوامل
الف – عواملی که موجب انسداد منافذ خروجی سینوس‌ها می‌شوند که بیشتر علل در این دسته قرار دارند.
ب – عواملی که در حرکت مواد ترشحی سینوس‌ها اختلال ایجاد می‌کنند.
مهمترین علت بسته شدن منفذ سینوس‌ها، سرماخوردگی و عفونت‌های ویروسی حاد است، که شایع‌ترین علت ایجاد کننده سینوزیت به شمار می‌آید.
آلرژی یا حساسیت، به دلیل ایجاد تورم و انسداد مجرای سینوس، عامل مهم دیگر ابتلا به سینوزیت است .
انحراف تیغه بینی، بزرگ شدن شاخک‌های بینی، پولیپ، لوزه سوم، وجود اجسام خارجی در بینی و در موارد نادر تومورهای داخل بینی، همگی ممکن است با مسدود کردن راه خروج ترشحات از سینوس، ایجاد سینوزیت کنند.

ارتباط آسم و آلرژی و سینوزیت
میان آسم، آلرژی و سینوزیت مزمن، یک ارتباط قوی وجود دارد. این ارتباط وجود یک مکانیسم بیماری‌زایی مشترک بین راه‏های هوایی فوقانی و تحتانی یعنی بینی، سینوس و ریه را مطرح می‏کند که با مفهوم بیماری یکپارچه راه‏های هوایی همراه است. تشخیص سینوزیت حاد عمدتا براساس علائم بیماری است. باقی ماندن و یا تشدید علائم بعد از دوره معمولی سرماخوردگی، تشخیص سینوزیت حاد در کودکان را مطرح می‌کند.

احساس درد، سنگینی و فشار در ناحیه پیشانی و گونه‌ها، ترشحات چرکی بینی و پشت حلق و گرفتگی بینی از نشانه‌های سینوزیت حاد کودکان است. ترشحات پشت حلقی گاه موجب گرفتگی گوش و ایجاد حالت تهوع می‌شوند. در کودکانی که از سنین پایین دچار تنفس دهانی مداوم هستند، در صورت عدم درمان و طول کشیدن زیاد این حالت، ممکن است تغییراتی در رشد فک و صورت آنها رخ دهد.

عفونت‌های ویروسی
پنج تا ده درصد از عفونت‏های ویروسی بینی در اوایل کودکی دچار عارضه سینوزیت می‏شوند. از آنجا که میانگین رخداد عفونت‏های ویروسی بینی در کودکان شش تا هشت بار در سال است، سینوزیت یک مشکل بسیار شایع در کودکان محسوب می‏شود. سن یکی عوامل موثر در سینوزیت کودکان است. به دلیل سیستم ایمنی نارس، کودکان بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‏های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی و متعاقبا سینوزیت حاد ناشی از آن هستند.

ارتباطی قوی بین سینوزیت و عفونت‏های تنفسی ویروسی وجود دارد. عفونت‏های ویروسی با صدمه زدن به مژک‏های بافت پوششی سبب اختلال قابل ملاحظه‏ای در تحرکات مژک‏ها برای خارج نمودن ترشحات سینوس‌ها می‏شوند که این امر منجر به تورم شده، دهانه سینوس را مسدود کرده، و شانس اضافه شدن یک عفونت باکتریایی در سینوس‏ها را افزایش می‏دهد. این تورم تخلیه سینوس‏ها را مختل کرده و بیمار را مستعد سینوزیت حاد و مزمن می‏کند. همزمان با بهبود عملکرد مژک‏ها، سینوس‏ها پاک شده و عفونت از بین می‏رود. به همین دلیل موارد زیادی از سینوزیت‌های حاد است خودبه‏خودی بهبود پیدا کنند. بعد از ویروس‌ها، آلرژی دومین عامل مستعد کننده سینوزیت در کودکان است. واکنش‏های حساسیتی با تورم همراهند و سبب روند مشابه عفونت‌های ویروسی می‌شوند.

رادیوگرافی
رادیوگرافی ساده معمولا در نشان دادن سینوس‏ها در کودکان کارایی لازم را ندارد و تجویز آن موجب ورود اشعه غیرلازم، صرف هزینه و وقت و ازهمه بدتر اطلاعات گمراه کننده به پزشک می‌شود. به طور کلی تشخیص سینوزیت حاد براساس شرح حال بیماری از زبان والدین کودک و معاینه دقیق توسط پزشک است. تصویربرداری در کودکان جهت اثبات سینوزیت حاد اکثرا ضروری نیست. در صورتیکه علایم سینوزیت در کودکان بیش از سه ماه طول کشد و به درمان‌های معمول پاسخی ندهد، تشخیص سینوزیت مزمن برای کودک مطرح می‌شود. در سینوزیت مزمن کودکان، ترشحات بینی و پشت حلق به همراه گرفتگی بینی از مهمترین علایم می‌باشد.

دانشمندان معتقدند مادران باردار با خوردن روغن ماهی می توانند تا حد زیادی مانع ابتلای نوزادانشان به بیماری اگزما شوند.

در آزمایشهایی که در این رابطه صورت گرفت،  نوزادان مادرانی که در دوران بارداری از قرصهای مکمل امگا ۳ و روغن ماهی استفاده کرده بودند یک سوم کمتر به بیماریهای خشکی پوست (از جمله اگزما) دچار شدند. دانشمندان استرالیایی معتقدند اسیدهای چرب امگا ۳ می تواند با افزایش مقاومت بدن نوزاد در رحم مادر ، در ماه های اولیه زندگی مانع ابتلای شان به اگزما شود. در این آزمایش محققان دانشگاه آدلاید با در نظر گرفتن سابقه ابتلای بیش از ۷۰۰ زن باردار به نیمی از آنها سه بار در روز قرصهای مکمل امگا ۳ دادند واین کار از ماه پنجم بارداری تا پایان دوره انجام شد.

در همین زمینه تحقیقاتی درباره میزان تاثیر روغن ماهی بر آسم و تب یونجه در نوزادان در حال انجام است . با این وجود مسئولان بهداشتی استرالیا هشدار دادند مادران باردار باید حداکثر هفته ای چهار وعده ماهی بخورند چون جیوه موجود در ماهی می تواند برای نوزاد مضر باشد.

منبع : Khabaronline.ir

تبیان: اولین ویروس آنفلوآنزای مرغی که باعث عفونی شدن انسان گردید، در هنگ کنگ در سال ۱۹۹۷ یافت شد.

این بیماری همه گیر از مرغ ها شروع شد و به نام آنفلوآنزای مرغی (H5N1) شناخته گردید.

موارد انسانی آنفلوآنزای مرغی در آسیا، آفریقا، اروپا، اندونزی، ویتنام، اقیانوس آرام و خاور نزدیک گزارش شده است.

صدها نفر مبتلا به این ویروس شدند. بیشتر از ۶۰ درصد مبتلایان در اثر این بیماری از دنیا رفتند.

شیوع این بیماری در جهان بیشتر در مورد انسان می باشد.

پرندگان آلوده به این ویروس می توانند توسط مدفوع و یا بزاق خود، در مدت ۱۰ روز، این ویروس را رها کنند.

ویروس آنفلوآنزای مرغی برای مدت زمان طولانی در یک محیط زنده می ماند.

بیماری ممکن است با لمس کردن منتقل شود.

انواع آنفلوآنزا

سه نوع آنفلوآنزا وجود دارد: نوع A، B و C.

ویروسی که باعث آنفلوآنزای پرندگان می شود، نوع A می باشد.

ویروس های آنفلوآنزا بر اساس دو نوع پروتئین که بر سطح ویروس می باشد، طبقه بندی می شوند.

این دو نوع پروتئین به نام های هماگلوتینین (H) و نئورامینیداز (N) می باشند.

انواع مختلفی از پروتئین های هماگلوتینین و نئورامینیداز وجود دارد.

یکی از انواع ویروس های آنفلوآنزای پرندگان دارای نوع ۵ پروتئین هماگلوتینین و نوع یک پروتئین نئورامینیداز می باشد.

به همین خاطر است که این نوع ویروس آنفلوآنزا به نام H5N1 خوانده می شود.

افراد در معرض خطر

- کشاورزان، روستانشینان و افرادی که با طیور در ارتباط هستند، مثلا در مرغداری.

- مسافرانی که به مناطقی که در آنها آنفلوآنزای مرغی همه گیر شده است، مسافرت می کنند.

- افرادی که به پرندگان آلوده دست می زنند.

- افرادی که گوشت و تخم مرغ پرندگان آلوده را خام و یا نپخته مصرف می کنند.

- مراقبان بهداشتی و افرادی که تماس با افراد آلوده دارند.
پرندگان آلوده به این ویروس می توانند توسط مدفوع و یا بزاق خود، در مدت ۱۰ روز، این ویروس را رها کنند

علائم

علائم این آنفلوآنزا در انسان بستگی به نوع ویروس دارد. به طور کلی، عفونت با این ویروس در انسان دارای نشانه های شبیه آنفلوآنزا می باشد، از قبیل:

سرفه خشک

اسهال

تهوع و استفراغ

عفونت های چشمی

مشکلات تنفسی

تب بالا (۳۸ درجه سانتیگراد)

سردرد

ضعف و ناراحتی

درد عضلانی

آبریزش بینی

گلودرد

آزمایشات

آزمایشات برای این ویروس شناخته شده است، اما به طور گسترده ای در دسترس نمی باشد.

نتایج اولیه یک آزمایش برای گونه های مختلف آنفلوآنزای مرغی در افراد مشکوک، در عرض ۴ ساعت به دست می آید.

آزمایشات قدیمی تر نیز در حدود ۲ تا ۳ روز طول می کشد.

پزشک برای تشخیص بهتر، آزمایشات زیر را نیز می خواهد:

معاینه صدای تنفس غیرطبیعی

عکسبرداری از قفسه سینه

معاینه حلق و بینی

دیفرانسیل گلبول های سفید خون

دیگر آزمایشات عبارت است از: عملکرد قلب، کلیه و کبد

درمان

اگر فکر می کنید که آنفلوآنزای مرغی گرفته اید، زود به پزشک مراجعه کنید.

این کار باعث می شود به کسانی که درمان شده اند و افرادی که می خواهند درمان شوند، توصیه های مناسب ارائه شود.

انواع مختلف ویروس آنفلوآنزای مرغی باعث بروز انواع متفاوت علائم می شود، بنابراین درمان ها نیز بسیار گسترده می باشد.
به طور کلی، اگر شما بعد از ۴۸ ساعت درمان با داروهای ضد ویروسی از قبیل: Tamiflu و یا Relenza را آغاز کنید، شدت علائم کم می شود

داروی Tamiflu برای افرادی که در خانه ای که فرد مبتلا به این ویروس وجود دارد هم تجویز می شود.

داروهای ضد ویروسی از قبیل آمانتادین و ریمانتادین در مقابل این ویروس مقاومت می کنند، در نتیجه تجویز این داروها برای افراد مبتلا اثری ندارد.
واکسن

- افراد مبتلا به عفونت شدید، ممکن است نیاز به دستگاه تنفسی پیدا کنند.

- کارشناسان توصیه می کنند، افراد مبتلا به این نوع ویروس باید در قرنطینه قرار گیرند.

- پزشکان توصیه به تزریق آمپول مخلوطی از آنفلوآنزای مرغی و ویروس آنفلوآنزای انسانی می کنند.

این آمپول به کاهش ابتلا به این نوع ویروس کمک می کند.

- اداره غذا و دارو ( FDA)، واکسنی را برای محافظت از انسان در برابر این نوع آنفلوآنزا تایید کرده است.

عوارض

دیسترس تنفسی حاد (بیماری تنفسی که از ورود اکسیژن کافی به خون جلوگیری می کند)

نقص عضو

پنومونی یا ذات الریه

وجود باکتری و یا ذرات ریز میکروسکوپی در خون

چه هنگام باید به نزد پزشک رفت؟

اگر شما ۱۰ روز است که مبتلا به علائمی شبیه آنفلوآنزا می باشید و یا به مناطق آلوده به این ویروس سفر کرده اید، هر چه زودتر به نزد پزشک بروید.

جلوگیری

در حال حاضر، پزشکان مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ها (CDC) هیچ توصیه ای مبنی بر سفر نکردن به مناطق آلوده به این ویروس نکرده اند.

به هر حال، مسافران نباید از بازارهای پرندگان در این مناطق دیدن کنند.

افرادی که با پرندگان سر و کار دارند، باید لباس حفاظتی خاص و ماسک تنفسی داشته باشند.

از مصرف کردن گوشت های نپخته و یا خوب پخته نشده، پرهیز کنید.