تفریحی ماه استار -عکس ,فال,اس ام اس,دانلود

استخاره در لغت به معنای طلب خیر کردن است و اینکه از خدا بخواهیم ما را به انجام کار بهتر راهنمایی کند.[۱]

معنای اصطلاحی آن که بر‌‌گرفته از همان معنای لغوی است، عبارت است از نوعی دعا و توکل به خداوند، در انجام کاری که خیر و شّر آن بر انسان پوشیده است.[۲]

استخاره اقسامی خود دارد که یا بوسیله قرآن یا با تسبیح یا با تکه‌های کاغذ انجام می‌گیرد و مراد از قدر (تقدیر الهی) این است که خداوند برای‌ هر پدیده‌ای اندازه‌های کمی و کیفی، زمانی و مکانی خاص را قرار داده است که تحت تاثیر علل و عوامل مختلف تحقق می‌یابد. و منظور از قضاء الهی این است که پس از فراهم شدن مقدمات و اسباب یک پدیده آن را به مرحلة نهایی می‌رساند. البته گاهی در روایات قضا به معنای قدر هم آمده و لذا گفته شده بعضی از امور مانند صدقه، و احسان به پدر و مادر دعا‌ و … از عوامل تغییر دهند قضا هستند.[۳]

با نظر به آنچه در توضیح اصطلاحات، در مقدمه آورده شد، در جواب سؤال مذکور می‌گوییم: ازنظر عقلی، اگر استخاره شرایط خاص خود را دارا باشد، یعنی هم از نظر طیّ کردن مراحل آن که به فرموده بزرگان، اوّل تفکر، بعد استشاره و سپس استخاره باشد، و هم از نظر امری که جهت آن به استخاره متوسل می‌شوند، همانگونه که اشاره خواهد شد، از امور واجب و حرام نباشد، و نکته دیگری که باید به آن توجه کرد، این است که استخاره کننده درباره انجام دادن یا ندادن آن کار، به حالت سرگردانی و حیرانی برسد که هیچ کدام برای او ترجیحی نداشته باشد، در این صورت که شخص متوسل به طلب خیر از خدا می‌شود، امید هست که خداند نیز، آنچه را به مصلحت او هست مقدر گرداند. البته گاهی نفع او در انجام کار و گاهی در ترک آن می‌باشند، مخصوصاً اگر شخص استخاره کننده برخودار از مقام قرب الهی و نفس کرم معنوی باشد، امید تاثیر استخاره در رفع شرّو بلا بیشتر هست، چون دعا نیز از عوامل تغییر دهنده قضا و قدر می‌باشد. اما از نظز نقلی و آموزه‌های دینی با توجّه به اینکه استخاره یک سنّت (قولی و فعلی) از معصومین ـ علیهم السّلام ـ می‌باشد، و آنها خود به قضا و قدر الهی نیز معتقد بودند، لذا بین این دو پدیده الهی نیز رابطه و نسبتی تنگاتنگ قائل شده‌اند.
امام صادق علیه‌السّلام می‌فرماید: انسان مؤمن استخاره نمی‌کند مگر اینکه خداوند خیری را بر او مقدر می‌کند. ولو اینکه آنچه واقع می‌شود مورد رضایت او نباشد، و در حدیث دیگری فرمود: به خدا قسم انسان مسلمان از خداوند استخاره نمی‌کند مگر اینکه خداوند نیز حتماً خیر را برای او در نظر می‌گیرد

جابر از پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ نقل می‌کند که فرمود: زمانی که یکی از شما تصمیم به کاری گرفت که می‌خواهد از استخاره مدد بگیرد، دو رکعت نماز بگذارد و پس دعای مخصوص آن را بخواند و از خداوند طلب خیر کند.[۴]

یعنی شخصی، بوسیله استخاره از خداوند بخواهد برای او خیر را مقدر کند. البته این نکته همان‌گونه که اشاره شد، قابل تأمل است که استخاره یک دستور همیشگی و فراگیر نیست، و به قول مرحوم شیخ مفید در الرسالة الغربة: استخاره کردن، در امور حرام و واجب جایز نیست، بلکه در امور مباح (که انجام دادن یا ندادن آن مساوی است) یا امور مستّحبی که با امر مستحّب دیگری ناسازگار است استخاره وارد شده.[۵]

در مجموع، ارتباط بین استخاره و قضا و قدر از طرف معصومین مورد تأیید است که امام صادق علیه‌السّلام نیز می‌فرماید: هر آنکس که استخاره کند در حالی که راضی هست از آنچه از طرف خدا بر او وارد می‌شود، خداوند نیز خیر را برای او مقدر خواهد کرد.[۶]

اما اگر بخواهیم در یک دایره و‌سیعی به قضا و قدر بنگریم همه‌ی امور عالم را در بر می‌گیرد. چون هیچ چیز نیست، مگر اینکه تحت اراده تکوینی (اصل تحقق و وجود) الهی قرار می‌گیرد، خواه آن چیز نفس استخاره باشد یا عمل خیر یا شری باشد که برای آن استخاره می‌کنیم اما اراده تشریعی خداوند فقط به خوبی ها و کارهای نیکو تعلق می‌گیرد، و شرور و فساد، مراد تشریعی خداوند نمی‌باشند، بنابراین همه کارها زیر مجموعه اراده و قضا و قدر تکوینی الهی می‌باشند، اما بعضی دیگر از امور، علاوه بر اینکه در اصل خلقت تحت اراده تکوینی و قضای الهی هستند تحت اراده و قضای تشریعی الهی نیز می‌باشد، که استخاره می‌تواند یکی از آن مصادیق باشد، هر چند نتیجة استخاره مورد رضایت شخص استخاره کننده نباشد: امام صادق علیه‌السّلام نیز می‌فرماید: انسان مؤمن استخاره نمی‌کند مگر اینکه خداوند خیری را بر او مقدر می‌کند. ولو اینکه آنچه واقع می‌شود مورد رضایت او نباشد، و در حدیث دیگری فرمود: به خدا قسم انسان مسلمان از خداوند استخاره نمی‌کند مگر اینکه خداوند نیز حتماً خیر را برای او در نظر می‌گیرد.[۷]
عمل استخاره در جایی صورت می گیرد که الف ـ عمل در اختیار ما است و کننده کار ما هستیم نه خدا. ب ـ عمل دو طرف، یا چند طرف دارد که ما نمی دانیم خیر ما در کدام جانب قرار دارد. در چنین جایی مسئله، مسئله تغییر قضا و قدر نیست، بلکه مسئله آن است که خداوند به ما کمک کند و راهی را که به خیر ما می انجامد، به ما نشان دهد تا با عمل کردن به آن از خطرات احتمالی نجات یابیم. در این معنا استخاره موجب تغییر تقدیر الهی نخواهد شد

پس آنچه بزرگان دین فرموده‌اند: که یکی از عوامل تغییر قضا‌‌قدر، دعا می‌باشد، استخاره نیز که خود نوعی دعا هست از اسباب ایجاد و تغییر قضا و قدر خواهد.

اما آن چه مهم است درک کیفیت ارتباط استخاره با قضا و قدر می باشد. اگر مراد ازقضا، قضاء حتمی باشد، ظاهراً استخاره نقشی در تغییر آن نمی تواند داشته باشد، حتی اگر استخاره را نوعی دعا به حساب آوریم. اما اگر قضاء غیر حتمی، یا همان قدر باشد و ما استخاره را نوعی دعا به حساب آوریم نقش استخاره فقط در حد دعا خواهد بود که می تواند موجب تغییر تقدیر گردد. اما ظاهر امر این است که استخاره به مشورت نزدیک تر است تا دعا. منتهی طرف مشورت ما در این امر خداوند است. چون عمل استخاره در جایی صورت می گیرد که الف ـ عمل در اختیار ما است و کننده کار ما هستیم نه خدا. ب ـ عمل دو طرف، یا چند طرف دارد که ما نمی دانیم خیر ما در کدام جانب قرار دارد. در چنین جایی مسئله، مسئله تغییر قضا و قدر نیست، بلکه مسئله آن است که خداوند به ما کمک کند و راهی را که به خیر ما می انجامد، به ما نشان دهد تا با عمل کردن به آن از خطرات احتمالی نجات یابیم. در این معنا استخاره موجب تغییر تقدیر الهی نخواهد شد.

اما سؤال می تواند جنبه دیگری هم داشته باشد، و آن این که: اگر ما معتقد به قضا و قدر الهی هستیم، پس همه چیز از پیش برای ما معین شده چه معنا دارد که استخاره کنیم؟ چون معنای استخاره آن است که مسئله هنوز معین نشده و ما با استخاره معین می کنیم. معین بودن همه امور و معین نبودن آن با هم تناقض دارند.

جواب اجمالا همان است که در معنای قضا و قدر آمده، یعنی قضا قابل تغییر نیست. اما قدر قابل تغییر است، لذا این معنا معقول است که هنوز معین نشده و ما با استخاره معین می کنیم.

به امید آنکه این ویژگی ها در وجود تک تک ما شکوفا شود و مؤمن واقعی باشیم .

ادامه مطلب برچسب ها: استخاره, خدا, طلب خیر, فرهنگ و هنر, قضا و قدر, مذهب

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم
گفتی: فانی قریب .:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.
گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم… کاش می‌شد بهت نزدیک شم
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) ::.
گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲)::.
گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی
گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه .:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.
گفتم: با این همه گناه… آخه چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده .:مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟(توبه/۱۰۴):.

گفتم: دیگه روی توبه ندارم
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳) ::.
گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا.:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.
گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله.:: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.
گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌کنه؛ عاشق می‌شم! … توبه می‌کنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین.:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.
ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک
گفتی: الیس الله بکاف عبده.:: خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.
گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما

.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن. خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.

ادامه مطلب برچسب ها: بخشش, تنهایی, خدا, دلتنگ, شعر و مناجات, فرهنگ و هنر, مناجات

 پهلوانی را که در توست فرو مگذار. برترین امید خود را مقدس شمار!((نیچه 

اگر خداوند خود را در جایی پنهان کرده باشد، [ آن جا ] قلب انسان است، زیرا آخرین جایی است که بشر به فکر جستجو در آن می افتد.((استن دیل))

 ترجیح می دهم روی موتور سیکلتم باشم و به خدا فکر کنم تا این که در کلیسا باشم و به موتور سیکلتم فکر کنم.((مارلون براندو))

 عبادت، گستردن جان است بر کرانه هستی و آمیزش انسان است با اکسیر حیات.((جبران خلیل جبران))

 در تعلیم و تربیت، ذهن به تدریج از تجربه های علمی به نظریه های عقلانی، تجربه معنوی و سپس به سوی خدا رهسپار می شود.((جبران خلیل جبران))

 خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است.((فردوسی))

پرهیزگاری، هرکسی را در یک لحظه پرخطر می آزماید و درست می کند.((فریدریش شیلر))

 انسان راستگو برجسته ترین اثر خداوند است.((الکساندر پوپ))

خدا را شکر کنید که نعمتها و موهبت هایش به دلیل بینش محدود ما متوقف نمی شود.((کاترین پندر))

تمام چیزی که خدا از بشر می خواهد یک قلب آرام است.((میستر اکهارت))

 خدا به زمان نیاز ندارد و هرگز دیر نمی کند.((فلورانس اسکاول شین))

 پارسایی و پرهیزگاری در قلب نشسته است، نه جای دیگر.((فرانسوا ولتر))

 طبیعت، هنر خداوند است.((دانته))

 نمی توانیم بدون واسطه در حضور خداوند قرار بگیریم، مگر آنکه سکوت درون و بیرون، هر دو را بر خود تحمیل کنیم.((مادر ترزا))

سکوت ژرف را به مثابه لحظاتی مقدس و گران بها پاس بدار؛ لحظاتی برای پناه جستن در سکوت زنده خانه آفریدگار.((مادر ترزا))

هیچ کدام از نعمت های خدا نیست که گروهی از آفریده های خدا از آن بهره نگیرند.((دانته))

 بزرگترین نعمت خدا هستی و حیات است.((جرج برنارد شاو))

 خداوند به هر یک از ما قدرت داده است که در یک رشته به کمال برسیم که آن را حیطه کمال می گوییم.((برایان تریسی))

وجدان صدای خداوند است.((لامارتین))

 هیچ قانون و مذهب و مرامی بد نیست؛ بسته به اینکه به دست چه کسانی بیفتد.((تن))

یک روز، هنگامی که ما دارنده‌ی بادها، موجها، جزر و مد و نیروی جاذبه شویم، انرژی‌های عشق را برای خدا مهار خواهیم کرد. در آن هنگام، انسان برای دومین بار در تاریخ جهان، آتش را کشف خواهد کرد.((تایلهارد شاردین))

 یادتان باشد اثر انگشت خداوند روی همه چیز وجود دارد.((ریچارد کارلسن))

 بهترین سبب، قلب انسان است. بهترین آموزگار، زمان است. بهترین کتاب، جهان است، بهترین دوست، خداوند است.((مثل یهودی))

من عاشق خداوند هستم، زمانی که خداوند را بشناسی، او را وجودی دوست داشتنی خواهی یافت.((جین راسل))

اگر زندگی را با جست و جوی خدایی آغاز کنید که در پیرامون شماست، هر دَم، یک عبادت می شود.((فرنک بیانکو))

یک دیدگاه شاکرانه درباره ی خداوند، کامل‌ترین پرستش است.((گات هلد اپرایم لسینگ))

خداوند، روزی دهنده ی همه ی پرندگان است، ولی روزی آنها را به درون لانه نمی ریزد.((ج.ج. هالند))

شاید خداوند صحرا را آفریده است تا انسان از دیدن نخلها لذت ببرد.((پائولو کوئیلو))

هر گاه آدمی، [چیزی را] با باور بخواهد، باید بستاند؛ زیرا خدا چاره‌ساز است و تدابیر خود را می آفریند.((فلورانس اسکاول شین))

راههای خدا خردمندانه و چاره های او حکیمانه است.((فلورانس اسکاول شین))

کسی که با خدا همراه است، شکست ناپذیر می شود.((فلورانس اسکاول شین))

من عاشق پروردگار هستم. زمانی که آغاز به شناخت خدا کنید، او را زیباترین و مهربان ترین خواهید یافت.((جین راسل))

اگر راه رسیدن و تقرب به خداوند، ایمان باشد و [شرط]

وارد شدن به ابدیت، چیزی جز همین ایمان نباشد، پس فلسفه هیچگاه ابدیت نخواهد داشت.((هایدگر))

 دشواریهای دنیوی نمی توانند حس زیبایی را که خداوند در روح انسان آفریده است از میان بردارند.((گوته))

 دعا کن و از خدا بخواه، ولی به سوی ساحل هم پارو بزن.((مثل روسی))

هر بار که از کُنه قلب و با تمام وجود، آرزو و خواست خود را با خدا در میان گذاشته و هیچ شک و تردیدی در این باره نداشته باشیم، به مراد دل خود می رسیم.((ساندرا راجرز))

خدا عشق را به شما هدیه نداد تا آن را در قلب خویش نگه دارید؛ عشقی که ابراز نشود، عشق نیست.((ویلیام شکسپیر))

خداوند هرگز مشکلی را سر اهمان نمی‌گذارد، مگر آنکه بداند، شایستگی و گنجایش رویارویی با آن و توانایی از بین بردن آن را نیز داریم.((آنتونی رابینز))

آنچه پیرامونتان می زید به زودی در شما خانه می کند؛ عادت این گونه شکل می بندد. هر جا دیر زمانی بنشینی سنت ها سبز می شوند.((نیچه))

 بهترین راه شناختن خدا، عشق ورزیدن به چیزهای بسیار است.((ونسان ونگوگ))

هر کسی را می‌توان دوست داشت، فقط از آن رو که انسان است و یکی از آفریده‌های بی‌همتای خداوند.((لئوبوسکالیا))

منیع: گفتار بزرگان و اندیشمندان جهان

ادامه مطلب برچسب ها: ایمان, بزرگان, خدا, سخن, عشق, فرهنگ و هنر, مقدس